Reçel yaz kış kahvaltı sofralarının tadıdır. O olmadan kahvaltı sofrası biraz eksiktir. Kıvamı, tadı, görünüşü yerinde bir reçel yapmak için ise bazı püf noktaları önemli. Bunlardan bazıları ise şöyle sıralanmakta:

Reçelin dibinin tutmaması için, reçeli kaynattığınız kabın içine cam bilye atın; köpürmesini önlemek için biraz tereyağı katın; bu arada reçeli tahta kaşıkla karıştırın. Şu da aklınızda bulunsun, suya damlatacağınız birkaç damla reçel, dağılmadan durursa kıvam iyi demektir.

Reçel yapılırken kullanılacak meyvanın tatlı veya ekşi oluşu şeker miktarını değiştirir. Kayısı, şeftali gibi meyvalara az, vişne, erik gibi meyvalara çok şeker konur.

Bazı reçel ve marmelâtlarda kullanılacak vanilya, tencere ateşten indirileceği zaman, pişen meyvaya katılır ve kapağı kapanıp soğumaya bırakılır.

Kışa saklanacak reçellerin, sonradan şekerlenmemesi için, şekeri mutlaka bir limon veya limon tuzuyla kestirmelidir.

Mümkün olduğu kadar taze ve olgun meyvalar seçilmeli, reçeli yapılacak olan meyvalarda en ufak bir çürük bile bulunmamalıdır.

Reçel tahta kaşıkla ve hep aynı yönde çevrilerek karıştırılmalıdır. Böyle yapılmaz ise hem geç kıvama gelir, hem de yapıldıktan sonra kısa zamanda sulanır.

Reçelin, kaynarken üstünde hasıl olan köpükleri, kaynama bittiği zaman, sıcak suya batırılmış madenî bir süzgeçle alınmalıdır. Bu köpükleri reçel kaynarken arada almak lüzumsuzdur. Reçelin çok köpürmesi istenmez ise, kaynamaya başladıktan sonra içine çok küçük bir parça tereyağ atılmalıdır.

Reçel yapıldıktan sonra sıcak ve iyice kurulanmış kavanozlara ağzına kadar doldurulmalı ve üstü hava geçilmeyecek şekilde bir kâğıt ile örtülmelidir.

Reçel kavanozlarının kapakları da, reçel ya çok sıcakken ya da soğuduktan sonra kapatılmalıdır.
Reçel kavanozları ışık görmeyen, çok sıcak olmayan havadar yerlerde muhafaza edilmelidir.